Air Kelimesinin Türkçesi

İngilizce Türkçe Sözlük

air
n. hava; gökyüzü; esinti, hafif rüzgâr, eda, yayın, tavır, melodi, nağme, caka; fiyaka, çalım
air
v. havalandırmak, güneşe sermek, kurutmak, söylemek; ortaya dökmek, açılmak
air
adj. hava
air
Medikal/Tıp 1. Hava; 2. Soluk, nefes, 3. Gaz;
air alert
hava alârmı
air arm
hava kuvvetleri [brit.]
air bath
n. açık hava banyosu
air beacon
hava radyo farı
air blowing
Bilim hava üfleme
air borne contamination
Bilim havadaki radyoaktif kirlilik
air bridge
hava köprüsü, fırın hava geçidi
air bubble
hava kabarcığı
air bump
kısa süren rüzgâr (uçak)
air cargo
uçak kargosu
air chamber
hava hücresi, hava haznesi